spo DE FARIATIONE MOTVVM 



tionales. Vterque motas in vno eodemque corpore fimul 

 efte atque permanere poteft, ita vt neuter a neutro af- 

 ficiatur vllamue patiatur mutationem: tunc vero cum fi- 

 mul adeft vterque in vno corpore, mntum inde proue- 

 nientem vocabo mixtum: aliquando etiam confiderabimus 

 -moturtt circa aUum axem , quam qui transit per centrum 

 grauitatis , huncqtie mo.tum vocabo gyratorium , qui 

 adeoque diftinguenckis ent a mo.tu rotaiorio: motus au- 

 tem gyratorius reipfa non differt a motu mixto pro da- 

 to temporis punfto, quandoquidem femper motus afti- 

 gnari poteft progreftiuus alkisque rotatorius, qui fimul in 

 corpore exiftentes non differunt per minimum temporis 

 fpatiolum a motu gyratorio, de quo fermo eft. 



§. 3. PraemiftiS iftis defiuitionibus iam dicemns fub 

 quibusnam hypothefibus problema noftrum tractabimus. 

 Res itaque nobiscum ita erit infpicienda, quafi motus 

 corporum rlat fuper plano horizontali et perfe&e laeui , 

 ka vt motus tam progreifuius quam rotatorius (cuiusqui- 

 dem axem ponemus conftauter perpendicuiarem ad pla- 

 num iftud) integri conferuentur , nifi percuftionis mo- 

 mento: vel fi mauis quafi planum abeffet ipfaque corpo- 

 ra grauitate erfent deftituta folaque ipfis inertia inhaere- 

 ret. Tum etiam ftatuemus percuftionem fieri in inftanti, 

 quamuis hypothefis ifta minime conueniat cum rigore 

 geometrico , prouti id ex ipfo eorporum percuiTorum fo- 

 no et ex tempore vibrationis, quod cuiuis fono conueni- 

 re non ita pridem a Geometris fuerit determinatum , facile 

 intelligitur. Denique etiam ponemus illam lineam , quae 

 p^r pundum impulfus perpendiculariter ducitur ad fuper- 



ficiem 



