A TERCVSSIONE EXCENTRICJ. i 9 * 



Solutio. 



Afiumo pundum D ibi fore, vbi inertia lineae A C 

 ininima fit: vbicumque enim pluribus mutationibus locus 

 eft , natura femper fehget minimam ; tt qnando inertia li- 

 neae grauis minima cft, tunc graue impellens minimam 

 a percudione patitur velocitatis mutationem. 



Sit iam mafia totius lineae grauis zz M : ilt eius cen- 



trum grauitatis ki M , atque centrum ofciilationis (quod ni- 



nairum adeffet fi linea ex pundo quaefito D fufpendere- 



tur; in N; erit mafta in punclo percuflionis B mafiae 



M fubftituenda vi §. 5. - D -j B ^xM; atque haec maf- 



fa vi noftrae hypothefeos debet efie minor , quam 11 quod- 



uis aliud pun&um D feligatur. Huic autem hypotefi fa- 



tisfieri in fine differtationis demonftrabimus, fi punctum 



N cadat in B, id eft, fi pundum D tale fumatur, vt 



centrum ofcillationis conueniens pun&o iufpenfionis D ca- 



dat ih B. Demonftrauit porro Hugenius , fi pnncftum B 



fit centrum ofcillationis pro puncto fufpenfionis D, fore 



etiam punctum D centrnm ofcillationis pro pur.clo fus- 



penfionis B, ita vt ambo puncta fint teciproca : fic ita- 



«que punctum D eft perfecte definitum. Q. E. F. 



§. 10. Non diificile eft multis aliis modis idem fol- 

 uere problema , hanc autem folutionem aliis praeruli, 

 quod ipfa problematis indoles haud parum inde illufire- 

 tur: nec enin inclegans theorema eft, quod minor flt 

 percuffio , fi linea figatnr in puncto definito D , quam fi 

 in quocunque alio punclio figatur. Caeternm poterit haec 

 propofitio etiam experimento illis probari, qui harum 

 Bb 2 rerum 



