ao4 DE VARIATIONE MOTVVM 



uia. Qiiod fi enim planum percutiatur in. B in direcno- 

 ne BR ad plani peripheriam perpendiculari , atque (i ^er 

 eentrum grauitatis M ducatur DRadBR perpenuicularis,, 

 poterit id ipfum pun&um R haberi pro p; ; nd:o pcrcuflb iu 

 linea DR, pofito fcilicet centro ofcillationib totius plani, ex 

 pundto R fuspenfi, in D: fimul autem centra D circull 

 concentrici infinite propinqui defcnbantur atque marla. 

 plani inter quosuis circulos proximos pofita referatur ad 

 particulam lineae DR inter eosdem circulos contentam :: 

 talis enim linea centrum ofcillationis pro eodem pun&o 

 fjspenfioniS" R fimiliter. habebit in D , adeo \t tam in 

 linea qeam in plano motus gyratorius circa punctum D- 

 fit idem cenfendus r dum motus quoque progrefliuus itt 

 vtroque manifefte eft idem. Patet igitur quid faciendum 

 fit ad problematis noftri folutionem pro daobus planii- 

 qualibuscumque; et ex paragrapho tertio apparet infuper ap- 

 paret , quomodo folutio a planis poflit ad quaeuis corpo- 

 ra extendi, modo res tota ita fit comparata, vt axifr 

 motus rotatorii; ilbi conftanter parallelus eife debeat atqu& 

 libere in dire&um moueri poflit». 



Neque id morabitur Lecl:orem ,. quod ^bique pofui 

 dire&ionem impulius perpendicuiarem r Ti enim obliqua: 

 fit , poterit illa refolui in perpendicularem et parallelam ; 

 de illa pleniftirne egimus, haec autem nullarn in mota 

 snutationem producit. 



§. 20. Denique edam hoc notandum eff, cpod etfc 

 §; 14. et fequentibus diredionem motus progreftiui mox 

 ante percuftionem poiuerimus ad lineam A C perpendicu- 

 larem, poflit facile pro diredione qualkunque res expe- 

 itiri hunc m modum. 



Fac 



