A FERCVSSIONE EXCENTRICJ. zc$ 



Fac virgam A C ante percuffionem duplicem habere 

 motum, alterum rotatorium circa centrum grauitatis M 

 alterum progreffiuum eundemque ad lineam AC obliquum •; 

 refolues hunc pofteriorem in perpendicularem ad lineam 

 alterumque eidem parallelum. Motus progrefliuus per- 

 pendiculariscum rotatorio coniun&us eam a percuffione 

 accipiet mutationem quam iam expofuimus: parallelus 

 autem idem manebit qui fuit ante percuffionem r patet 

 inde omnis qui a percuffione wgae AC inerit motus 

 idemque etiam patebit in virga altera percutiente, fi et 

 liaec motum habere progreffiuum obliquum ftatuatur. 

 Atque fic problema noftrum e& omni parte abfolutua» 

 puto. 



Demonftratio Propofitionis §„ £ 

 affiimtae. 



Quod in virga ex puniio D fuspenfa etcentrum ofcil- Ffgur* ^ 

 lationis habente in JV- t maffa exprej)a per 

 DB 2-xm minor fit quum centrum ofillationis 

 N cadit in pumJum* B, quanv in quocunque 

 alio cafu. 



oumatur m figura tertia pundum d- infinite propin- 

 quurn pundo D fitque centrum ofcillationis- virgae ex 

 puntfo d fuspenfae in n-,. erk ex natura maximorum & 

 minimonm 



€c 3 mtrfr 



