CIRCA LVNVLAS A CIRCVLIS FORMATAS. 209 



braica problematis folutio ,- quae non obtineretur y fi quan- 

 titas algebraica arcui circulari aequaretur. 



§ 4. Aequatur autem trilineam bOaA feclori cb 

 Qa demto rcdilineo fpatio bcaA\ atque trilineum BO 

 Aa aequale clt fe&ori CBOA demto fpatio rectilineo' 

 BCAtf. Quamobrem cum fit lector cbOa— fpatio bc 

 #Azz fectori CBOA— fpatio BCA^, necefle eft -vt 

 fit fe&or cbOazzz fe&ori CBOA; et fpatium bcaAzzz 

 fpatio BCA^. Quo igitur areae OAb et O^B fiant 

 aequales, atque problema Geometrice eonftrui queat, du- 

 plex aequatio erit refoluenda, quarum prima eft vt fit 

 fedor bcOazzz fe&ori CBOA atque fpatium bcaAzzz 

 fpatio BCAtf, cum quibus aequationibus fi tertia coniun- 

 gatur, qua elTe debet AbzzzaB y problemati erit fatis 

 fadum. 



§. 5. Quo igitur iftae conditiones obtineantur, po- 

 natur radius circuli cazz cbzzzc\ atque radius CAzzCB 

 zzC Deinde du&ts chordis ab et AB, in easque ex 

 centris demiffis pcrpendiculis cd et CD fit adzzabzzzb 

 atque AD=:ABziB. His pofitis erit finus dimidii an- 



guli bcazzz-, atqtie finus dimidii anguli BCAzz^ po- 

 fito toto zzi. Hinc porro erit arcus bOazzzic A fin. 

 c ? "vbi A fin. 7 denotat arcum cuius finus eft \ in cir- 

 culo radii j- parique modo erit arcus BOAzzsC. A 

 fin. ^; atque ex his orietur fector bOaczzzc 2 . A fin. ^i 

 et feclor BOACzzC 2 .A fin. ~. Quamohrem ob ae- 

 qualitiuem fedorum horum habebimus fequentem aequa- 

 tionem c\ A (in. ~zzC 2 .Afin.§ 

 Tom. IX. Dd §. 6. 



