220 S0LVTI0 PROBLEMATIS GEOMKTRICI 



Fi£ui* 4. § 27. Defcribantur ergo duo circuli, quorum alter 



altero fit duplo maior , atque in minore abfcindatur qua* 

 drans abc\ in maiore vero octans ACB, qui duo ergo 

 fectores mter fe erunt aequales. Ductis nunc in chor- 

 dis ab y AB ex centris c et C perpcndiculis cd y CD; 

 erit ac—c;ACzz Czzz^V 2, adzzi bdzz.bzz.j-i ec cdzn 

 ~- ADzz B — cV(x-x-) et CDzr<;V(i -H^). Si 

 punc CD producatur in H, vt fit DrlzzzAD, erit AH 

 ~BV2, ideoque radius ciiculi, qui eit locus omnium 

 punctorum A; prout ante explicuimus. Ex his vero 

 (equenti modo problema propofitum ita rcfoluetur, vt 

 re&ae ablcindentes fint inter fe normaies. 



T»buia ix. §. 2 8. Defcribatur nunc minor circulus ahc y et iti 



Fipti 1 3. 1 « 



et cd produ&a fumatnr dgzz.hzzbd y et centro g radio^A 

 ^IT — AHz=B-/2=:«rV(2-V2) defcribatur circuius i hh 4, 

 qui erit iocus omnium pundtorum A. Secabit is autcm 

 cd in Z> et chordam ab in i et &, vt fit dbzzcV{2— 

 V2)-;, et ^=^zr^V(l-V2)=z^-~zz:^^-^^ 

 Sumto nunc in hac circuli peripheria pundo quocunque A, 

 dudtaque Ah, ad eam ex a normalis et ipfi Ab aequalis 

 ducatur aB. Deinde radio CAzz:CBzz:^V2 defcriba- 

 tur circulus BOAC, quo fa&o erit areae OA£zz: areae 

 OaB. 



f 2p. 



