IN TVBOS CAPILLARES. 289 



tur , aqua non nifi. per faltum , cuius nulla eiTet ratio , Tabuia xr. 



mediam tubi partem occupare poffet. Huic confequentiae 



porro fauet experimentum -Mujjchenbr. infequens octauum ; 



iuxtahoccnim/^fi extremum eiusdem tubi, quod aquae,, 



immerfum fuit , altiiis eleuetur fupra horizontem , infra,, 



quem quem deprimatur extremum alterum : tum aqua de-„ 



fcendit verfus humilius extremum motu concitato. „ Qiiodfi 



igitur in hoc cafu aqua intra tubum inclinatum defcendit: 



quare in cafu priore, in quo tamen circumltantiae eaedem 



iiint , afcendit ? Sed quicquid horum fit , confugiamus ad 



experientiam optimum veritatis indicem. Haec autem ita 



fe habet: Si tubus, qui aquam fufficientem attraxit, incli- Exper.9. 



netur : aqua attracta C D paululum ab orificio inferiore Fi s ura I2 - 



recedit , quo facto , quomodocunque tubum inclinaueris , aqua 



in eodem fitu CD immota haerebit \ etiamfi tubum horu 



zontaliter pofueris. Quodfi vero orificium B fupra hori- 



zontem vel parum eleuetur, aqua CD mox defcendit ad 



orificium alterum A , et aeque parum diflat ab illo , do- 



nec tubus perpendiculariter erigatur; tunc enim ad ipfom 



oram plane defcendit. Ex quo phaenomeno rite percepto 



Theoriae noftrae vim nullam inferri clariffime apparet. 



§. 19. Pergo ad illa phaenomena , quae obferuan- 

 tur in tubis diuerfae diametri, quorum explicatio genulna, 

 non negledtis eis quae theoria pofcit, fequenti potiffimum 

 propofitione nititur : In tubo anguftiori particula aquea a 

 pluribus punffis vitreis refpondentis peripheriae fimul attra- 

 hitur , quam in tubo ampliore. Sit enim femidiameter Fi s ura *3- 

 tubi AC~a, radius a&iuitatis vitri ABznPTzz: ?/:=:£, 

 diftantia particulae attrahendae a peripheriae attrahentis pun- 



