434 OBSERVATIO 



Hoc centro radioque vmbrae fi defcribatur arcus A x B, 

 habcbuntur , phafis obfcurationis A x B Q, pofitio eius 

 refpectu verticalis V P et diurni DK, ratio Qx: Q_q 

 feu ratio partis diametri lunae obfcuratae ad integram 

 diametrum, hoc elt quantitas phafeos obfcurationis; nec 

 non diftantia centrorum lunae et vmbrae D Z. 



§. 12. Hae deducYiones , licet data omnia rite fc 

 liabeant , phafes exactas nondum fiftunt. Exactae effent, 

 fi peripheria vmbrae A^B interca temporis, dum cor- 

 nua A, B, filiim horizontale traiiciunt, immota fuiffet. 

 Aft cum vmbra reuera ifto temporis nueiuallo intra dis- 

 cum lunae progrediatur , cornu fequens non amplius in 

 eo peripheriae difci lunaris loco haeret , quando ad fi- 

 lum horizontale appellit, vbi in itto temporis momento 

 extitit , quo cornu praccedens ad filum horizontale appu- 

 lit. Hac loci mutatione cornu fequens priuari debet, vt 

 phafes exaclae prodcant. Hunc in finem lchema eclipfis 

 praefentis fatis amplum modo confueto conftruxi, requi- 

 fitis ad iftud ex calculo perTab. aftron petitis. Inue- 

 ftigaui deinde phafes ex obferuatione per methodum ha- 

 dtenus traditam, fumta vmbrae femidiametro ex calculo 

 eaque ex data ratione femidiametri lunae ad radium vm- 

 brae reducta ad partes difci lunaris , per quas ha&enus 

 difcus lunae expofitus fuit. Has phafes tanquam veras 

 fchemati Eclipfis conftrudto applicui. Quibus fa&is circa 

 fingulas phafes promoto vmbrae centro in orbita eius 

 vifa (habito lunae loco immoto) per tantum fpatium, 

 quantum interuallo temporis inter appulfus cornuum ad 

 filum horizontale refpondet, cognoui, qualem loci mu^ 



tationem 



