ECLIPSIS LUNARIS. 435 



tationem cornu fequens in peripheria difci lnnaris inter- 

 ea fubiit. Haec loci mutatio relata ad diurnnm in fchema- 

 te Eclipfis exprelTum innotuit proinde in partibus tem- 

 poris, quae motui vmbrae interea fafto refpondent. «Si 

 igitur hae temporis partes addendo vel fubtrahendo , pro 

 fchematis Eclipfis conditione, applicentur mornento tem- 

 poris in obferuatione , quo cornu fequens ad filum ho- 

 rizontale appulit; habetur proxime momentum temporis, 

 quo cornu fequens ad filum horizontale appulilTet, quan- 

 do vmbra, durante tranfitu cornuum per filum horizon- 

 tale , immota in difco lunae permanfifJ£t. DifTerentia 

 inter hoc momentum temporis correctum et tempus ap- 

 pulfus cornu praecedentis ad filum horizontale , fi iuxta 

 methodos §. §. 5- 10. n. traditas tractetur, ad veram 

 phafeos quantitatem deducit. 



§. 13, In praefenti negotio fadis experimentis, ha- 

 clenus recenfitam correctionem tum propter exiguum in- 

 ter appnlfus cornuum temporis interuallum, tum propter 

 pofitionem vmbrae refpedu difci lunaris hic fhuentem , 

 infenfibilem eiTe , ac proinde phafes per methodum fupra 

 traditam , omirta corredtione , erutas pro veris haberi 

 pofTe, deprehendi. Et haec etiam caufa fuit , cur in 

 obferuatione phafium appulfus cornuum ad filum hori- 

 zontale, praeuifa iftorum commoda pofitione , elegerim 

 prae appulfibus eorundem ad filum verticale, ex quibus 

 alias pari methodo phafes erui poffunt a refradione non 

 turbatae. 



§. 14. Quoniam hac correclione momenti appulfus 



cornu fequentis ad filum horizontale efficitur , vt vmbra 



Tom. IX. Iii a mo- 



