+4 i OBSERVATIO 



nec non DE=SE— SD (femidiam. lunae); vnde da- 

 bitur DMrDE+EM. Ex fimilitudine vero trian- 

 gulorum MLB, MDF, inferendo MB: BLziDM: 

 DF dabitur DF et DxzzDF — F.v , tandemque Qx 

 — DQ_— Djl* , quantitas phaleos, quae quaeritur, expreffa 

 per partes easdem, quibus diameter lunae hactenus cx- 

 pofita fuit; vnde inferendo, vt mora tranfitus difci lunaris 

 per rllum horizontale, ad quantitatem phafeos inuentam, 

 ita 12 digiti Ecliptici ad quartum proportionalem , acqui- 

 ritur quantitas phafeos in digitis eclipticis , eorumque 

 fubdiuifionibus. 



§. 22. Hac methodo determinaui quantitates phafinm 

 fecundae et quartae; circa phafes autem primam et tertiam, 

 vtpote dubias, fimplici conftructione contentus fui. Pha- 

 fium quantitates ipfas in digitis eclipticis expreffas fupra 

 in recenllone obferuationis expofui. 



figura 3. j b 2 £ # p er computum hactenus traditum peruenitur 



etiam ad quantitatem lineae DE (fig. 3 , ) quam §.15 

 datam fuppofui. Per A cornu praecedens (fig: 3)dudta 

 fit Ab parallela ad DE, quae inter parallelas AD,BE 

 contenta aequalis erit ipfi DE ; Bb autem refpondebit 

 interuallo temporis inter appulfus cornuum ad filum ho- 

 rizontale , quod D E repraefentat , et eadem eft cum recta 

 EL (flg: 2). Hinc in triangulo ABb ad b reftan- 

 gulo datur Bb, et AB diftantia cornuum §. 21. vnde 

 dabitur A*=rDE:=:V(AB 2 -B£*). 



§. 24,. Phafium determinatioriem prolixe haclenus 

 expofitam ad vfum tandem traducamus. Vfus ifte ver- 



fatur 



