(-58) 



iv4 



De dentibus molaribus Hippopotamorum 

 giganteorum. 



-nrTT i-oi: _!';" o 



5. 4. In eodem iniirco aci amuflim delinciun molnrcm 



dentem mcdiiim Hippopotami gigantei , qui fuperat quater 



niaximum ilium molarem Hippopotami cuius figuram a me de- 



Jineatam defcripfifti Tab. VHI. Ad. Acad. Imp. Scient. Petrop. 



Tom. I. P. II. p. 214. 



De Alcibus giganrcis Hiberniae. 



§. 5. Inter gigantea crania numeranda quoque funt 

 illa Ceruorum , feu Alcium vti appellantur in Hibernia ob- 

 via , cuius notabile exemplum proftat in Archaeolog. Brit. 

 Tom. VI. Anni 1785. Nob. D. Peny egregium id cranium err,it: 

 diftantia inter extremos apices cornuum erat 14 ped. et 4 poll. 

 Latitudo frontis 11 poll. cum |. etc. Cel. Pemiant meretur 

 qui fuper his confulatur, Hift. of quadr. p. 98. 



Ipfe poflideo duo fpecimina, fatis integrum vnum , fed 

 Jideo diuerfum a recentibus Alcibus, vt nullus dubitem , quin 

 extindum fit genus, quemadmodum etiam Cel. Percy^ ac Pen- 

 nantio vifum fuit. 



Magis audacfler diuerfitatem inter recentes , ct fodlles 

 Alccs adfirmare audeo , non modo ob cornuum difiimilitudi- 

 nem, fed et ob varietatem totius compagis. Eius interea hu- 

 manitatis fuft Nobilifiimus D. Stehlin ^ vt ex Lithuania adhuc 

 miferit perelcgar.s crnniu.m cum cornibus Alcis , quod , licet 

 iuniorjs animalis, longius tamen eft fofiili , et magis tenerum. 

 Foffile enim eft laiius, robuftius, et annofi practerea animalis. 

 Coniua terribilitcr ampla, et denfa. 



- I Na- 



