PVNCYUM POSniONE DAIVM 



C?*' • ^\ 



pro his curvis dedit acquiuioneni jzr.v.A -.v.v^ Sed 

 in progranimate quud ineunte anno 1697 Gronin- 

 gae edidit, quo Gcomctras ad Iblutionem problc- 

 matis dc Curva celerrimi dcfccnfus invcnicnda invi- 

 tabat , problcma paulo gcneralius propofuit , po- 

 ftul.indo curvas, in quibubhC-i-bB'' ubique condan- 

 tcm iiimmam ciliccre dcbet. Hujus folutioucs ex- 

 Jiibucrunt Gcometrae illius aevi lliudriliimi Leibni- 

 tiu.i , Jac. Bernoulli , Marchio HojpitaHus , atquc 

 Ne^wtonus. Videantur Ada Erudit. 1697. Mcnf, 

 Alaj. Sed nuUus corum folutionis iUae analyliii 

 cdidit. 



VIII. Primo intuitu vidcntur hacc problcma- pig. 3, 

 ta ficiUima ct tantum non ludicra cfTe-, ccquid cnim 

 faciliui eft, quam ut in data curva ABH duda indc- 

 finitc pcr pundlum datum E rccla EBC , in ca in- 

 A-cnirc pi)iVit puncflum C talc , ut tota EC ad cjus 

 partem EB rclationcm pro libitu aflignatam habeat. 

 Uitro fateor nihil eflc hoc faciiius, fcd non eft id 

 de q;!0 agitur. Curva enim ABH non dcbet efTe 

 data, fed ctl ea quac quacritur: nam fi ABH cfl data 

 ct per conftrudioncm expofitam invcnitur altcra 

 HCD, non fequitur quod haec altera pars fit con- 

 tinuatio primae ABH , ita ut utriusque natura 

 perunam eandemque aequationem localem expona- 

 tur, fed fere fempcr curvac antcrioris ABII atqua- 

 tio diverfa ciTct ab ea quae naturam curvae alterius 

 cxprimit, uno vcrbo ut rem expediam , curvac ABH 

 ct DCH cfTcnt diverfae , et quaeruntur curvae AHD 

 Tom. ly. F ei 



