6 m onmTA solis 



hypothefi nonnihil erroris oritiir. Corrigi autem 

 nunc facile potcfl: : 7'educantur nimirmn more jolito 

 quatuor hacc loca ex inventa eUipfi ad eccentricum , et 

 repetatur calculus ut veritas difpalefcat quaefita. Ce- 

 terum exemplis pofthac patebit, corretfiione noa 

 opus tKtj quia error nullius eft momenti. 



Theorema 2. 



Fig. 3. 5. In femicirculo ANMB fit datus radius 



AC~r, eccentricitas FCzr^anguhis anomaliae ve- 

 rae MFB, adeoque et arcus MBrr ^, ejusque finus 

 lAV—p: dico efle anomaliam mcdiam NBi:=:^-l-// 

 Ob datas FC et PM eft area trianguli FMC 

 — \fp et area fedoris MCB=^r^, ob arcum MB 

 datum ; coUedis fedore et triangulo , habetur area 

 anomahae verae MFB—-^^^^!^, ^c^ tantadebct quo- 

 que elTe area anomaliae mediae , hoc eft fedlor 

 NCB , qui eft = arc. NB. r : 2 — ( bp-\-rq ) : 2 fit 



ergo reduda aequatione, arc. NBn:^-!-^. Q;E.D. 



CAPUT IF. 



6. Exempla quibus praemiftiim illuftrarcm 

 theoriam ab Heveho mutuavi. Ex obfervationibus 

 altitudinum folis meridianarum, quas per plures an- 

 nos multa diligentia et fide habuit , loca folis fibi 

 mutuo oppofita elicui, methodo paucis nunc indi- 

 canda. 



7. Ad 



