104. FROBLEMA 



gens aVc~a, ct fem^angens anguli aP^~(3, Tt flt 

 {j'-g)—-f et (r— »)— ^, quare 



P._ AEttg— CDpTTt ) 



13 - - —4 s. 



y I CD(3m— ABag .* 



C, CD771— AB/ J 



Poftquam anguli aVZ^bVZ et ^P^ innotuenint, 

 ad inuentionem reliquorum quaefitorum tribus alti- 

 tudinibus non opus efl: amplius, liifficiu-nt duae, re- 

 dudum cnim eft problema ad aliud, quod non nifi 

 duo triangula fibi mutuo inferta afTumit ex: gr: ^PZ 

 ct b?Z in quibus dantur latera ^Z et /'Z, atque an- 

 guli ad P, ex quibus reperiuntur reliqua. 



Dcdi folutionem problematis alibi , igitur ca 

 nunc fuperfedeo, tantumque quod refultat afFeram 

 rententis fymbolis fupra aiTumtis j opus vero eft 

 praeterea paucis aliis, fcilicet ponatur anguli aVZ 

 cofinus ~S, et cofinus anguli bVZzzzf ita habetur; 



14 - - qz—^t^r et 



15 - - pv—^^.rr inde fit 



16 ' ' i2z=£2i— fr±:S)6_[»M-n^— cofinui fummac 



r S— J 



quacfitorum. 



j.- _ . gs_-4-£t,__(r--/)a— (r— s}&--- cofinui difFeren- 



' r S — / 



tiae quaefitorum. 

 Quibus datis quaefita ipfa data funt quoque , S. E. I. 



Duae hae regulae, quibus fumma et differentia 

 quaefitorum inuenitur, breues, ct calculo aptae funt; 

 licct enim finus verfi r^S, r-f-/&c. &c. in tabulis 

 finuum non inueniuntur, poffiint tamcn quam facil- 

 lime formari notis regulis. Praeterea, fi angulo- 



rum 



