«3» THEOREMA DE MOTU 



Cui poftremae aequationi id commode accidit, quod 

 incegrari potlif, vt vero debita conftans addi podit, 

 confideranda ell velocitas corporis ex a dclapfi in 

 pundto A-, fit crgo illa velocitas — ^, ita vt exirten- 

 te pundo F in A fit p—a et v—o, dicaturque numc- 

 rus , cuius logarithmus ed vnitas — r ; atque ita 

 aequatio quarta, fi intcgretur; dat 



V. pp~vv-^c—-'^-''^aa 

 vcrum cum corpus cx A dclapfum peruenit in C fit 

 v—o et AF:ii:AC ', tunc igitur habeturp^— ^— -" '^'^*?^/ 

 vel 



VL 2;;.AC=Jog.||, 

 "vbi iam per p intclligitur vclocitas corporis cx (i de- 

 lapfi in puncflo C. 



Porro patet, refirtentiam nullam effe in defcen- 

 fu per aA. pariter ac in afcenfii per Cc j quia veloci- 

 tas vtrobique eft infinite parua: crit igitur in hoc ca» 

 fu de quo dicimus °|rr: ^5; vnde vi fextae aequationis 



VII. AC-^n\o^.^ 

 adeoque fpatium percurliim AC vbique proportio» 

 nem habet logarithmi rationis, quae eft inter kb ec 

 C^. Q. E. D. 



§. 3. CoroJL I. Si medium rcfiften» eft iu- 

 finitc rarum id efl , fi corpus mouetur in vacuo, 

 oftendunt praeditflae aequationes , effc C</ femper 

 izzAb, quod notifiimum eft principium mechanicum. 

 §. 4.. CoroIL Qiiia ex comparatione aequatio- 

 nisll. cum IIL euanuit litera^, fequitur adionem 

 grauitatis haud immutare calculum, et indicat aequa- 

 tio VIL arcum AC conftaiuis mancre magnitudinis, 



