14.0 THEOREMA DE AIOTU 



Sohitio I. Sit curiia propofita «FC , qnaera- 



tnrque velocitas in F, conriderando pundum F, vt 



fixum, initium autem motus vt variabile •, fitiniti- 



um primo in A, poftea autem in a\ ponatur FAz=j j 



Aaznds ', Abzndjy velocitas, quam habct corpus in 



F ex pundo A delapfum, zizv y velocitus ' quam 



idem corpus in eodem pundo F fcd ex punclo a de- 



lapfum habet —v~\-di;. His pofitis degenerabit 



aequatio quinta thcorematis noftri in hanc aliam? 



pofito fcihcet {v--\-dv)' vel vv-^zvdv pro ppia.) 



nvdv—C-^^aa. Eft autem aa aequalc quadrato ve- 



locitatls corporis ex a in A deLipfi, et quia refiften- 



tia ibi nulla cft, fequitur effe aa proportionale ipfi 



A/' feu dy , ponam igitur aa—gdj; intelligendo rur- 



fus per g adionem grauitatis corporis fluido fab- 



ftierfi: hinc erit (g) «yy— ^/i— ="Vj'. Q. E. I. 



SoJutio 1. Confideretur nunc initium motus 

 A vt fixum, fed punclum F, pro quo velocitas 

 quaeritur, vt variabile : fit vr antc AF— -f, vclo- 

 citas in ¥.—v--\-dv\ erit vis accelerans in punclo 

 f:z:{^j-—7ivv)\ ergo vdv—gdj—fivvds; ponatur 

 vyrzt— ="'2 , et erit -nc—-'''zds-\-c'--''^dz—gdj- 

 nc-^^^^zds; vel z—gjc-^^^dj; hmc iy)vv—g(,--'''' 



y-^^^dj. 4 E. I. ^ 



'§.7. Corol/. Non difficile eft odendere iden- 

 ditatem inter aequatione^ (S)et(Y), vt vt diuer* 

 fiUTi habcant formam: Rccordandum vero eft in 

 conftruftione quantitatum/--"Vr tt fc-^^^dj litteras 

 / et j diuerfas a diuerfis p:irtibus haberc fignifica- 



tiones. 



§. 5. 



