i<j8 DE SOLWORUM 



in diftiintiam DH [rr:(^-A')]. Vnde fit momcntum 

 huiu? elementi z:zbc{a—x)dx, et momentum totius 

 iputii }i¥BE~Jlfc-(^i—x)d.v—l;cax—yji'XX: Et mo- 

 mentum tiabis totius, pofita x~a, exit —-^bca-' 

 Eft vcio id momentum aequiile momento ponderis 

 P, quod applicatur in diftantia DR , et expofita dis- 

 tantia hac pcr g, aequatur P^. Vnde formu- 



]a GalilaciP— — , et propter Qpzka, efl: tandem 

 Fzzg, velfado^^:^, cll P— -^Q. 



§. II. Cum experimienta difcordarent pro- 

 pofitiombus, coeperunt hypothefin Eruditi mutare. 

 Frimus, quod (ciam, Mariottus tendi tibras, adeoquc 

 fuperiores refiflere fortius animaduertit. hcihnitius 

 illi hoc tribnit, quod P tecerit ^Q. Id in prima 

 editione fartum oportet, namt]ue in lecunda ait, ca- 

 dere P inter ^Q_ et ^Q. Ipfe Leibnitius vcram fibi 

 vidctur ct naturae congruam dedifre Problematis fo- 

 lutioncm , ficicns Pzr ^Q, vfus hypotlKfi, quam 

 alibi confirmatam dicit, quod extenfiones fint viri- 

 hus tendentibus proportionales. Equidem cx illa ficile 

 conreqiiitur, quod Vir magnus infert. E(t enim 

 refillentia fibrae cuiusquc abfohita proportionalis 

 diftantiae eins a bafi fradionis ADC hoc ell: , vti 

 diftantia AB(=:rt)ad refifientiam fummam BG(r=:^} 

 ita D H, diftantia fibrac propofitae (r=:rt— .v) ad rc- 

 fidentiam huius fibrae abfohitam. Vnde, quia nu- 

 merus fibrarum elementi Eef¥zz:cdx, fit rcfiftcntia 



earum abfoluta — ^^^=~^, et momcntum huius re- 



fi- 



