los CONSIDERATIO 



CH , qiiae tranfeat per puiKflum L, et huic hyper- 

 bohie conllriuitur opporita MA, quae fatibfacict ae- 

 quationi anteainuentae, vocatis AP t, et PMj'. Quo- 



niam vero AD x DC=^^ x "^^-^UL^—KL x KCir 



b b b 



CS X SA , tranfibit hyperbola per pundum A, erit- 

 que idem A vertex hyperbolae , C \ero ccntrum , 

 CA fcmiaxis transuerius, ct CS- potentia eiusdem-, 

 ex his ergo patet , quod pofita iizLO etiam j debeat 



effe —0 , fed fi in aequatione 0' 1 '^l'7b' 'j'^-^^J~^r^ 

 ziz ponatur t ^i o prodibit y — — — ?^ 



'^ r ^ aa—hb 



id quod iam inuentis contrariari videtur. Sed cau- 

 tione aliqua adhibita poterit produci omninojzno, 

 nempehac-, ex pofita t—o pvodit^^^f^j'^-\-(ij'—o, 



adeoque r --{- ^i^l-r^OjOmittatur iam hic diuifio per 



1 •' aa — bb- ^ 



jctfietj^-+f|=;-J-f^,-="-^ hoc eft extra- 



aa—hb au—bb 



aa Ytrinque radkty^S-^l-^—^^ vndc tandcm 

 legitime emergit ji^<7. 



Vti vero linea reda oblique pofita hyperbolam 



g-gnit •, ita fola hyperbola certis legibus pofita et 



pro diredrice afTnmta hncam rcdam gignit. Vt e- 



nim genita Unea fit re^nia , ponendum erite x§. 5. 



2 2 

 / hoc eft =££=b> —^ :y—a:b , vnde prodit aequa- 



2 



tioj2_^2jtjjy,_j,2_4<L^_j_2^.vzz(?. quae ellad hyper- 



bohim 



