DIFFEREKTIO-DIFFERENTIAL. 1 2 $ 



riint , quod dcfiderabant. Cum autem integratio 

 vel proiius impoflTibilis , vel fiiltem difficiiior \ide- 

 tur, conantur eas ad diiferentiales primi gradus re- 

 ducere •, quippe de quibus facilius iudicari poteft, aii 

 conftrui queant •, nuUaeque aequationes difFerentia- 

 les , nifi primi gradus, adhuc cognitis methodiscon- 

 ftrui poflint. Qiiod ad illud attinet, de eo hac dis- 

 fertatione explicare non eft propofitum •, quomodo 

 autem aequationes differentiaies altiorum graduum 

 praefertim vero fecundi ad differentiales primi 

 gradus fmt reducendae, methodum quandam adhuc 

 inufitatam , et quae latifllme patet in fequentibus 

 fum expoftturus. 



2. lam quidem fiepcnumero Mathematici , 

 quando aeqnationes differentiales fecundi vel altio- 

 rum graduum occurrerunt, eas ad differentiales pri- 

 mi gradus reduxerunt, atque deinde conftruxerunt; 

 quemadmodum videre licet in conftrudionibus ca- 

 tenariae,elafticae,proiedoriae in medio quocunque 

 refiftenti piuriumque aliarum curuarum, quarum ae- 

 quationes primo differentiales fecundi vel tertii gra- 

 dus funt inuentae. Pleraeque quidem earum reipfa 

 integrabiles funt , fed tamen cas facilius erat inte- 

 grare , poftquam ad differentiaies primi gradus fue- 

 rant redudae. Earum autem aequationum ratioita 

 eft comparata , vt vel vtraque vel laltem alterutra 

 indeterminata ipfa deftt, earum eiusue differentiaii- 

 bus et differentio - differentialibus aequationes tan- 

 tum ingredientibus. 



3. Si autem in aequatione differentio - diffe- 



Q^ 3 ren- 



