DIFFERENTIO-DIFFERENTIAL. 1 2 7 



rum exponens eft variabilis manente quantitateele- 

 vataconftante, proprietatem, vt li difFerenticntur, 

 denuoque difFerentientur , femper variabilis finita 

 ipfa nonnifi exponcntcm afliciat •, atque difFcrentia-' 

 iia fmt fada ex ipfo integrali in difFerentialia expo- 

 nentis. Qiiantitas huiusmodi eft c'' vbi c denotet 

 numerum , cuius logarithmus eft vnitas •, erit eius 

 difFerentiale c^^dx , difFcrentio - difFercntiale 

 c^{ddx-\-dx-)y vbi .1' nonnifi in exponentem ingre- 

 ditur. Haec confiderans perfpexi , fi in aequatione 

 difFerentio-difFerentialilocoindeterminatarumhuius- 

 modi exponentialia fubftituantur: tum iptas variabi- 

 ies tantummodo in exponentibus fuperfuturas efFe. 

 Qiio cognito oportet , vt ea exponentialia loco in- 

 determinatarum fubftituenda ita accommodentur , 

 vt fada fubftitutione , ea diuifione tolli queant j hoc 

 modo akerutra faltem indeterminata ex aequatione 

 elirninabiturj eiusque duntaxat difFerentialia fuper- 

 erunt. 



6. Haec quidem operatio non in omnibus ae- 

 quationibus fuccedit ; verumtamen eam tria aequa- 

 tionum difFerentialium z^' gradus genera admittcre 

 obferuaui. Primum gcnus eft omnium earum ae- 

 quationum , quae nonnifi duobus conftant terminis* 

 Alterutrum eas comprehendit aequationes , in qua- 

 rum fmgulis terminis indeterminatae aequaiem di- 

 menfionum numerum conftituunf.neque vero indeter- 

 minataipfii folum , fedetiameius difFerentialiacuius- 

 que gradus dimenfionemvnamconftituereexiftiman- 

 <ii fuut. Ad tertium genus eas refero aequationes, 



io 



