13^ KEBrCTlO AEQrATlonVM 



trit ob 4)' conftans Mv—dzdj. Hanc ob rem aeqiia* 

 tio \ltima transmutabitur in P^ "^ ' -}- Qa^n "'-+" ^ 

 ^^77t_f.i^m-Hi_i_."v-i^jm^^^ Haecautem, (i diui- 



datur per ^j'^, dabit iftam ?d}'^Qz%'=:z^'^j'-\-' 

 z^~^dz. Pendet ergo conftrudio propofitae aequa* 

 tionis aconftrudione luiius inucntae. 



!2i. Ex hisce , arbitror , intclligitur, quo- 

 modo aequationes differentiales fecundi gradus ad 

 Tnuni aliquod trium expofitorum genus pertinentes 

 tradari oporteat. Faciic quidem conccdo raro ad- 

 modum ad tales aequationes perueniri , in quibus 

 non alterutra indeterminata deiit-, Tamen anemine 

 hoc nomine vtilitatem huius inucnti impugnatum 

 iri puto. Fieri poteft , vt nouus aliquis campus ape- 

 riatur problcmata fuggerens quorumrefoiutioadac- 

 quationes talcs dcducat. Memini me aliquando phy- 

 ficum problcma quoddam refoluentcm ad hanc per- 



veniflfe aequationemj^-^t/;'— •i^^-^'^- Q}'^ ^^^ tem- 

 poris neque a me neque ab aliis , cum quibus com- 

 municaueram, vllo modo reduci potuerat. Nunc 

 vero , cum et ad primumet adfecundumgenus pcr- 

 tineat , reduiftio facile fucceflit vt ex §. lo videre 

 licet. 



2.1. Hocveropraetereade afnimcndaconftante 

 monendum duxi : In acquationibus ad fecundum ge- 

 nus relatis nihil intereft , quodcunque differentialc 

 conftans fit affumtiim. Poteft id efle vei differen- 

 tiale alterutrius variabilis , vel aliud differentiale ex 

 vtriusque variabilis differentialibus vt libetcompofi- 

 tum , modo id lit , vt natura reiexigit , homoge- 



ncum 



