mFFEREKTIO-DITTEREmiAL. r 3 7 



neum. Illud quidem In generali exemplo locum 

 ohtinuit •, led ex ilia operatione fimul inteliigitur , 

 quomodo, fi differentiale conftans fit qualecunque , 

 aequationes tradari oporteat. Aiiterres fe iiabet in 

 duobus reliquis generibus primo et tertio ; ibi 

 euim neceffe efl:, vt alterutrius variabilis differen- 

 tiale conftans fit pofitum. Id finon fuerit metliodo 

 expofita redudio non luccedit. Hic vero in cafibus 

 conftans debetimmutari , et aequatioin aliam trans- 

 formari , in qua alterutrius variabilis differentiale 

 lit conftans. 



23. Methodus in hac diflertatione expofita 

 aequationes diffcrentiales lecundi gradus ad fimpli- 

 citer differentiales reducendi confiftit in idonea fub- 

 ftitutione quantitatum exponentialium pro indeter- 

 minatis. Ea vero adhuc latius patet , quam hic eft 

 expofitum. Poffunt eius beneficio infinitae aequa- 

 tiones differentiales tertii ordinis ad alias , quae fint 

 tantum fecundiordinis reduci. Et generaliteraequa- 

 tiones differentiales ordinis w. ad alias reducentur , 

 quae fint ordinis tantum «— i. Aequationum vero 

 cuiusque ordinis differentialium, quae hac methodo 

 reducuntur, quoque funt tria genera conftituenda , 

 eademque , quae hic funt cxpofita. Ex his igitur 

 etiam intelligitur , quantum liuiusmodi fubftitutio- 

 nes in aequationibus differentialibus primi gradus 

 tradandis vfum habere poffint. Sed de his non 

 opus eft plura exponere. 



TofN. ni. 



