220 DE MOT. CORPOR. mRI2. 



dcm dicendiim de reliquis, qiiae Pater allegat , ex- 

 emplis , qiuie fic , fi ad diucrfitatem hypothcruim 

 refpicias , cum noltris ad umuflim confcntire intelli- 

 gis. Hicquc confenfus egrcgie coniirmat regulas , 

 quas Pater dcdit , nouas de motu corporis a percus- 

 fionc plurium corporum. 



9. Si in aequationibus §. §. 4. et 7. ponatur 

 'D—o , fit tam tempus quam fpatium infinitum , fic 

 Tt nunquam pro nortra refillentiarum hypothefi o- 

 mnis ccfTet motiis , illoque tcmporc infinito fpatium 

 etiam infinitum ablbUiatur. Erunt fortaflc quibus 

 fuperfluum videatur poflcrius hoc monuifle quando- 

 quidem tcmpore motus infinito non pofllt non Ipa- 

 tium percurri infinitum fiicilc quis cogitarc poflit : 

 cafiis tamcn dantur in quibus rcsfccus fc habct, ncm- 

 pc cum refiflentiaeproportionalesponuntur veloci- 

 tatum dignitati , quae fit maior vnitate vel eidem 

 acquahs fed minor binario. Qiiod vt pcrcipiatur, 

 ponemus refiflcntias proportionales gcncraliter i'^, 

 et inueniemus retcntis littcris §. 4. afrumtaque litte- 

 ra A pro conflante /— _A.^x(^'"~^— i?'"^) in qua fi 

 ponatur i^zro , prodit jf— ,4:-x(^'~~f -o'~^ ), quae 

 quantitas manifefle cft finita , fi p eft minor vnitate : 

 At vero cum p praecile eft aequalis vnitati quaeri 

 poteft num tempus fit finitum an infinitum , adquod 

 refpondeo efle quidcm infinitum , fed tale tamen, 

 quod cum nuUo comparari pofllt infinito , quocun- 

 qiie figno radicali id fit affedum j minus cnim eft 



quarn 



