TRIGONOMEIRICA. 



15 



Demonftratio poteft ex fchematirmo prioris pro- 

 pofitionis peti facillima; fed iuuat eam alio modo ador- 

 nare. In primo cafu datur finus ($. 4 )zz££±l£ ergo 



per praecepta communia cofmus erkV{rr—~^ quadr . ) 



i=:V/(r+-S^ 6-2-2S/Cr-rC') : r eft vero r+ir^/^+c^) x 

 {S^^C')-S's^--\^S^c^^C's^--i-r-c\ Hoc ergo 

 valore fubftitutohabetur cofmus compofiti ziz 



V{ C ' c^-2S s Cc~]~S ^ s ^ ) _Cc-Ss. Qui eft cofmus 



r r 



compofiti, ficuti demonftrandum erat : Alter \ero ca- 

 lus de cofmu refidui eodem modo demonftratur. 



6. Notandum eft de hoc et fimilibus cafibus, cfTe 

 VlC^c^-QSsCc-^-S^s^^zzCc-Sf non vero -4-(Cf-S/) 

 formula enim Cc—Sfper fe iam eft ambigua, et duos ca- 

 fus, quos debet , contrarios perfedle infe continet,quip- 

 pe cum et Cc^^SJ , et Cr<^S/ eflfe poffit, eoque ipfo 

 formula et pofitiua et priuatiua fit, valensque fimul pro 

 cofmu acuti et obtufi anguli , qui in cafibus fpecialibus 

 performulam determinantur. 



6. Sit tmigens anguli aciiti nmioris znT, tangens 

 mnoris rr/. erit ita tangens compofiti :i=rr— ^^^^ (Z-. pro 

 acuto rr^^ , pro obtiifo rr ^^) tangens vero refidui 



, T-r 



— ^ ' Triprr * 



Ponatur praeterea fecans maioris rzM , minoris 

 mWjerit ex natura fmuum et tangentium finus anguli ma- 



ioris 



