1^2 theoria motvvm 



a.0 C , abrcin Jendo CB=:.r , dii(fl"squc BA et BD, con. 

 Orncndo deinceps anguliim CBE, qui fit ad angulum 

 CBD vt Vk ad l , nam alio non opus eft , quam vt in* 

 fig. 6 et in Inea GN capiatur GBzrs, erit enim pun- 

 (flum B in Ifochrona quaefita. 



Eft vero >t^^-f^-^:= i+-/,^=|i^^reft^^^^^ 

 pro 2^/Tuum valorem ^ et pro h^ e-^f 



l8. Sin vero fit/^^i^-^ , fiet R-i^-^-^^, adco- 

 que formula generalis ^jzzil^^Uunc mutatur in 



^y-^^^V/(iii:M2i^±^^' )-,ponatur iterumi^^:^^/-=:.vr, 



^ ^^bfzz—h/ hffzz-hf 



ct inuenietur zzzz.^^^]^ , pofita /=:^ ; adeoque 

 % ^::^-^: ^ ^tqui ang. BGK=4^):.^=:=^ 



dB^4^i''> qware fit iterum ang. BGO==:B^'/-A-+-a, 



cxiftentibus etiamnunc A ct B angulis quorum radii 



fant I et V/ , quique communem tangentem x habent. 



Et hi quoque anguli redi fiunt , li z fitzzf, quo cafu re- 



peritur per fimile ratiocinium,vt fupra AZ^{l—VJy , at- 



Fig.ril. ^u^ ^^^^ ^"S- BGO=(r-A)-(r-B)l//, quod hanc fup- 



peditat conftrudionem : Capiantur iterum in linea ali- 



quaindefiRitapartes CA:=i, et CDny/, et perpendi- 



cularis CB=::.r, duAisque BA et BD, fiat anguIusCBE 



ad CBDj vt V//ad i , etin fig. 4. angulus OGN aequa- 



lis angulo ABE in fig. 7 , fadaque in fig. 4,GBz=:s, e- 



rit 



