154 THEORIA MOTFFM 



medio refiftenti a primitiiie vniformi atqiie infito deriua- 

 tis , nam pofita zmV (xx—bb) formula mutatur in Mdz 

 •zzudu , fit vero fpatium abfoluendum ABzz)' eritque 

 dzzn—dy et —Rdj—udu. Ex hac formula omnia dedu- 

 ci poffunt, quae paffim ab Autoribus tradita et demon. 

 ftrata funt •, imo plura ; nam ad quamcunque refiftentia- 

 rum hypothefui extendi poteil j fed fpecialioribus non 

 immorabimur. 



2, Si^ et R in x et conftantibus dataefint, cele- 

 ritas vbique acquifita u per quadraturas exhiberi poteft. 

 Scd quaeftio paulo altioris indaginis efl: cum refiftentiae 

 medii per celeritatcs iam acquifitas fed nondum deter- 

 minatas dantur. Nam 



3. Si R^zzeu^"^ , vbi n quemcunque numerum 11- 

 gnificat , formula in hoc §. inuenta mutabitur in -pdx 



2« 

 eu xdx 



-^lh^bk —^^^^ y ^^^ P^^^^^ uuzizs , erit -2/>JAr-^ 



Zes xdx — j. 



Si tnzi, QeVixx-hb^—Log.Q^, erit j-mQ/^^ ; a- 

 deoque u=:V{QJ^^). Et hoc ita obtinet in hypothe- 

 fi , quae plerisque aHis magis verifimilis eft , quod re(i- 

 ftentiae medii fint vt euu , id eft in compofita ratione 

 denfitatum et dupHcatae celeritauim adlualium mobilis. 



4. Si b^o , mutatur aequatio N. 3- inuenta in 

 "-Zpdx—zes^^dxzz.^ s , vel mutando ftgnum clementi dx, 

 in ^pdx—^es^dxzzds , ex qua obtinetur dxzz If — - 



2f — 2es j 



quae conceflis quadraturis conftrui poteft , fi p conftan^ 



ert, 



