3 5 6 TENTAMEN EXPLICATIONIS 



XIX. Deindefi / refpcaii jpfius « valde pnruumfit, 

 feu fi denfitas aeris ad denfitatem materiae fubtilis admo- 



2 2 



dum cxiguam habuerit rationem erit (w-i)"^!^^'^-^ 



n '^i , confequenter vis aeris elaftica erit vt-|« "^i fiuc 



negledlo ^n ^ vt i. Aere ergo valde rarefadlo elafti- 

 citates erunt vt denfitates aerls. Quare cum circa ae- 

 rem naturalem obferucmus quantumuis is comprimatur 

 elafticitatem propemodemin eadem ratione crefcere,du- 

 bium non eft, quin acr nofter admodum fit dilatatus re- 

 fpedu materiae fubtilis, atque rationem fpecificam aeris 

 ad grauitatem fpecificam materiae fubtilis perquam clTe 

 exiguam. 



XX. Attamen cum ea prorfus negligi nequcat, 



2 



Oportet feriei , inquam (/2-/)^ conuertitur , non tantum 

 duosprimos, fed tres accipere terminos , qui variationes 

 obferuatasfatis exadlemonflrabunt. Hoc ergopadlo erit 



2 2 — I -4 



(n-l)^zz.fi^-'-jn ^i-^n '^i^ , Atque hinc vis elafli- 



-1-4 + 



caeritvt-fw '^i-\-^n '^i- feu mukiplicando per 9«"^, 

 vt 6ni-\-i ^ . Dicatur vis elaflica v fiatque/^zi: 6m-^!i, 

 Ex hac igitur aequatione ope experimentorum, qua cir- 

 ca aeris incrementum vis elaflicae eo continuo magis 

 condenfatOj inftituta funt a Boyleo, inuenietur ratio « : i. 

 Ex quo intelligetur extremus et miximus denfitatis gra- 

 dus, ad quem aerem comprimere pofTibile efl. 



XXI. Confultum ergo effe duxi experimenta 

 Boyleana huc tranfcribere, vt ex iis de denfitate fcu gra- 



uita. 



