PHAENOMENORVM AERIS 359 



tur vltimum , eritfcis: 3=4, etv=S^-i!s-\-29i=: 



XI7^SV. Vndc «=f t^|EHl4=^'f^ hinc e. 

 ritw=r$4) 64. Vtpateat, quantum experimenta in- 

 ter fe conueniant vel difconueniant , accipiatur id quod 

 aer in triplo minus fpatium eft redadlumjErit ergo/z33, 

 et 17 = 58x1-^-29 T-\-=^7v. Vnde habetur n:=z 

 ^%W=f\%\ = -|^^ = $ 8t'2 • At experimentum 

 quo aer duplo tantum denfior cxhibeturpaulo plusquam 

 17 pro valore ipfius n exhibet. Ex qua ingenti difcre- 

 pantia intelHgi poteft, quamparum accurata haec fintex- 

 perimenta: Id quod praeterea ex faltibus , qui in iis de- 

 prehenduntur,fatis colligi poteft. 



XXV. Id autem ex reliquis experimentis calcu- 

 lum infUtucHS obferuaui, inde quo minus aer erat com- 

 preffus , eo minorem ipfius n valorem inuentum. Ex 

 quo intelligi poteft , reliquis in numeris faltibus negled:is, 

 vel altitudinem mercurii atmo(phaerae aequiponderantis 

 non fatfs accurate effe aflumtam , vel tubum nimis fuiffe 

 anguftum , vt ne facilJime quidem mercurius in eo de- 

 fcendere potuerit. Prius quidem vix credi poteft : Sed 

 pofterius eo magis vcrifimiJe eft, quod tanta infit difFor- 

 mitas cxperimcntis : Vnde concludi debet , mercurium 

 non fuccefliue , fed quafi per faltus defcendilTe. Ean- 

 dem difFormitatem in Boylei experimentis circa rarefii» 

 dlioncm aeris aduertens, inde quicquam concludere no- 

 lui : fed plenius de denfitate materiae fubtihs iudicium 

 tamdiu difFeram , donec vel accuratiora cxperimenta in 

 manus veniant , vel ipfi inftituere vacauerit. 



XXVI. 



