DE CIMMERllS. 



¥■1 



gut Sabiniim et antehos Inquamdiicentos annos allquem 

 producatauLl:orem,cuiBoru(ridicantiir,illum egovero lu- 

 bens remunerabor:nec verius efl: quidquam , quam quod 

 Matthiieus Praetorius vidit , vnde Pruteni fe vocauerint 

 populari lingua , quae fententia antiquis hiftoriarum 

 monumentis confirmatur. Sed hoc non ago: illud tantum 

 in exemplo docere volui, quam infirmum omne illuddc 

 nominum congruentia argumentum fit. At cum Dido 

 aliquis Aquitanicarum rerum fcriptor(5) Danos a Da- 

 nais, cum alii a Dacis ct Dahis deriuant , cumEluardus 

 Tiiecos a Sueuis , cum alii Saxones a Sacis, hoc eft , fi 

 diisplacet, a Scythis deriuant, ea mehercle vigilantium 

 fomnia funt , ne quid dicam grauius. Talibus deleda- 

 ti fiint fcriptores feptemtrionales et Auentinus et ille non 

 indodlus, vt tunc erat, fibularum parens AnniusVitcr- 

 bienfis. Satis erat aliqua nominum allufio , vt nouas 

 conderent hiftorias , vtque probarent plebi eruditorum. 

 Quid autem tantum eft in Cimmeriorum et Cimbrorum 

 nomine , vt eorum nos ftirpem populorum mifcere o- 

 porteat ? Cimmerios a Gomeritis didos fuifle , admo- 

 dum probabile eft , aut plane paratus fum deierare , vn- 

 de didi fint , non liquere. At Romani Plutarcho et S. 

 Pompeio Fefto audoribus,Cimbrorum nomcn Celticum 

 efle et latronem fignificare compererunt. Id vocabuli 

 adhuc habent linguae Celticae. Islandicam dico, Nor- 

 uegicam , Sucdicam , Danicam,Germanicam. In mo- 

 nofyllabis Islandicis lonae Riigmanni kamp eft Ju6fa, pa^ 



Hhhs lae/lra 



(5) apud Saxoncm Grammaticum f. 5, 



