-441 ) ip ( m^ 

 CcrolIariLim 2. 



§. 27. Quod fi omnes illae formiilae fiierint inter 

 fe aeqiiales earum.qne numeriis ~X, femper noua formu- 

 laU:z iniieniri poterit, vt fit n :-=::: >^ n :/> -f- W, ex- 

 iftenfe W quantitate rel algebraica , vel per logarithmos 

 arcusue circulares aiTgnabili. Qiiin etiam, duabus huius- 

 inodi formulis fl :/) ct 11:^ propofitis , inueniri poterit 

 n:^;, vt fit n:i:z=X;n:/)-l-H.n: ^-H W. 



Scholion. 



§. 11 S. Hoc igitur modo non folum prlncipia et 

 fundamenta, quibus hoc argumentum innititur, fuccinde 

 ac dilucide mihi quidem expofuiflTe videor : fed lioc argu- 

 mentum etiam multo latius amphficaui quam adhiic effc 

 fhdum. Semper autcm maxime efl optandum , vt via 

 magis direcfla detegarur, quae ad easdem inuefligationes 

 perducat. Nemo enim certe dubitabit, quin hinc n axi- 

 ma in vniuerfam Analyfin incrementa eflent redundatura.- 



AppIIcatio. 



ad quantitates tranfcendentes 

 in forma /-^«_±4^^, — n.z contentas. 



§. cp. Cum igitur hic fit 2,- a -{- ^ z z^ propo- 

 fitis duabus formulis huius generis 11 ; .x- et H.j fumto- 



Gue z — — ^-^'"i-^- , hincque 



O — ('" xy -i- 3i^] { I - ^nx xyy) -i- tnxy Cx'-t-j') 

 ^ (i — n X X > >)' ' 



cx §. 18. vbi u — xj ct a — z^ erit 



c 2 n.z 



