?nde fequitur fore: 



r ^p \ r *t 1- /• ■**• - o 



fiquidem Cngula integralia ita capiantur, vt euanefcant po- 

 iito pzLO^ qzzo et r — o. 



§. la. Hac infigni proprietate inuenta, inquira* 

 mus porro, quemadmodum inde principalis relatio in- 

 tcr formulas U.p^H.qtt Ilrr oftendi queat; quod 

 quo facilius fieri polTit in numeratoribus formularum no- 

 ftrarum integralium fumamus N — o, atque oflendi opor- 

 tebit, iftam aequationem integralem femper locum haberc: 



Qiiod fi iam loco ^ fcribamus -^-^^^, acquatio ifta 

 hanc induet formam: 



fiue ad difFerentialia defcendendo oftendi debet, hanc ae- 

 quationem •veritati efl*e contcntaneam : 



dp (pp — rr) I dttinri - rr) — p q d r i p r d q i q r d p 

 F "^ 0. A "* A "• A 



Quod fi erRo in dextra parte fcribamus loco d r valorem 

 --R|_f— 5.1?, demonftrandum eft fore 



dp (pp — rr) ■ i ,7 f,7 ^ — r r) — qdp !rP — pR) , pd<7 frg- ^R 

 J'.l. P "'^ Q. — " AP "^ A Q^ 



fiue 



dp (\pp — Arr — qrT> -t- pq n) i_ d^fAff'? — Arr-prQ-f-p? R) _ q 



AP "^ a"q;: - 



§. 13. Cum igitur haec aequalitas fubfiftere debe- 

 at, quicunque valores binis variabilibus p ct q tribuantur, 

 ncceffe eft vt vtraque pars feorfim nihilo aequetur; quo- 



circa 



