) 42 ( r?£- 

 arcuum dffTerentia 



a-hc ' 



ita vt haec diffcrentia aeqnetur ipfi difFcrentiae axium OA 

 et O C. Hinc igitur erit AO + AU-CO+CU, vbi 

 manifeftum eft, fi efiet az:^, tum pundumUln itiedium. 

 arcus A C incidere. Ad hoc pundum U clarins intelli- 

 gendum quaeramus etiam interualium O «, et cum iit 



^ + ~ = I, erit Oir-aa-"-^ — -^, 



vnde patet Tore ^ — g-y ^ > quae ergo eft tangens anguli 

 AOU. 



§. 30. Quia in Ellipfl ambo femiaxes a et c 



Tab. I funt permurabiles, quemadmodum arcus A Q defmitur per 



^'S- 3- applicatam Q^q~q, fimili modo permutatis axibus nixus 



C R definietur per applicatam R s zz O r. Pofita igitux 



Bl s ~ s erit per formulam mtegralem arcus 



iicque erir 



r ds-Lf(a*-(aa-c c) 5?) r iqyfc^-\-( aa-ec)qq 



J aHaa-si) J cV(cc-ij,j) 



(ae-cc} q r ( oa-cg).7Vfce_(]fi; ) 



• — c3 c V ( c+ -+- ( a a — c c ) qq)' 



Videamus igitur quomodo j" fe habeat refpedu ^j primo 

 autem erit - + — n^i', vnde fit 



aa - c c ' 



SS^aa cc ^^ — c*-+-,aa — ccjg.;' 



confcquenter 



c'' s s -^- [a a — c c) q q s s — a" q q ~ o ', 



Tnde patet , permutatis lirteris a ci c etiam permuta- 

 ti q et j , Yti rci natura pollulaf. 



§. 31. 



