quantitas vocaii foleat omne id quod vel aiigeri vel di- 

 ininui poteft, nihilque impediat, quominus ad imagina- 

 rium z quantitas realis a addatur, etiam hoc ipfum z nie- 

 rito ad quantitates referimus. Tantum coa(9;i furaus duo 

 genera quantitatum conllituere: akerum fcilicet realium, 

 alterum imaginariarum. 



§,5. His in tranfitu obferuatis, euidens efl for- 

 mulam a -\- z , etiamfi infinitas compledlatur quantitates 

 jmaginarins, tam inter fe quam ab alTumta z diuerfas, 

 (vtique enim diuerfitas inter imaginarias quantitates ftatui 

 debet, quoniam earum difFerentias affignare valemus) ta- 

 incn non omnes plane quantitates imaginarias complec- 

 ti. Formula enim b z etiam infinitas lales quantita- 

 tes in fe compleditur, quarum tamen ne vnica quidem 

 in priore genere continetur : fi enim vnico tantum cafu 

 efiet a -\- z — b Zy foret z — ^^^ ideoquc quautitas rea- 



lis, contra liypothefin. 



§. d. Quoniam igitur vtraque formula a -\- z Qt 

 bz infinita coniinet imaginaria inter fe diverfa, formula 

 a-^bz^ quae vtramque compleditur, infinities adhuc 

 plures quam alterutra praecedentium inuoluat necefle eft. 

 Maxime igitur probabile vidctur, hanc formam : b -\- az^ 

 omnes plane quantitates imaginarias, quac quidem in cal- 

 culo vnquam occurrere poffunt, in fe compledli; quod fi 

 derronllrari poflet, haberetur fimul perfedla demonrtraiio 

 Theorematis propofiti. Cum cnim z quodcunque imagi- 

 narium defignet , illa forma a j~ b z cum propofita 

 A-+-By— I perfedc conuenire cenfenda eft. 



§•7. 



