-441 ) m ( 



§. 7. Maiori anlem adhuc firnumcnto veritcid 

 Theoremans propofiti erit confideratio , quod etiam haec 

 formula: ^, infinitas quantifates imaginarias contineat. 



Quia enim tum vtraque formula a ^ b z et - itifinitas 



compleditur quamitaies imaginarias, tuto afllimi poflTe vi- 

 detur, has formas fempcr quandam communem quantita- 

 tem imaginariam in fc compledi, hoc eft , fempcr dari 

 eiusmodi quantitates reaies «, ^, ^, vt vel Vflico cafu fiac 



^. 8. Hoc principio concefTo in gratiam concitt- 

 nitatis obferuo, fine detrimento vniuerfahtatis arabiguita- 

 tem figni omitti pofle, cum ipfa quantitas reahs b iam 

 ^pofitiua vel negatiua efle queat; nofiram igitur aequatio- 

 nem ita repraelentemus : j — z—^ . ^, vel ita: a. — zzz^^ 



denotantibus a et |3 quantitates reales quascunque. Ex 

 hac autem aequatione deducitur pro imagiaario aflTumto z 

 valor z — loL ± V(iaa— f3}. Quare cum per hypothefiti 

 debeat effe z imaginarium, euidens eft, quantitatem iaa — p 

 pofitiuam effe non poffe. Statuatur ergo ^aa — ^- — yy, 

 eritque z — l ct -jn^yl/ - i; confequenter omnes quanti- 

 tates imaginariae { per z enim omnes plane huiusmodi 

 quantitates defignari fumebantur ) ad formam eandem 

 jV-f-BV— I reduci poffunt. 



§. 9. Quo iis, qnibus principium hic affumtum 

 adhuc nimis dubium videtur, quodammodo fatisfdciam, 

 cius- veritatem aUquot exemplis corroborabo, ciusmodi 

 formylas imaginarias fpedantibus , quas quondam infignes 

 ^uidam Geometrae negarnnt ad formam A-1-By— 1 re- 

 ACla Aiod. Imp, Sc. Tom. V. P. //. Q duci 



