Definitb. 



§, I. Fri&Io cft vis, qua motui corporis fuper 

 alio incedentis ob attritum reflditur, cuius iadoles ad fe* 

 quentia capita reducitur: 



I. Nullum efl: dubium., qimi fridlo potiffimum pen- 

 deat a quantltate prefllonis , qua ainbo corpora inuicem 

 apprimuntur; et vulgo quidem fridlio certae parti totius 

 preflionis aequalis aeftimari folet. 



II. Deinde etiam fricfHo fine vllo dubio pendet ab 

 afperitate vel lacuitate vtriusque fuperficiei, qua ambo cor- 

 pora fe mutuo tangunt; vbi quidem vulgaria experimenta 

 probare videntur, neque quantitatem neque figuram bafis , 

 qua corpora fe mutuo contingunt, quicquam ad fridionem 

 vel augendam vel minuendam conferre , vnde pleriquc 

 audores aflumferunt fridionem vulgo tertiae parti preflio- 

 nis aequalem aeftimari pofle, etfi non negant, fi fuperficies 

 corporum magis minusue fuerint politae, etiam fridioaenn 

 vel maiorem vel minorem inde oriri pofle. Ita fi P defc 

 notet vim , qua ambo corpora fe mutuo premunt, fri<riio 

 ftatui folet r 5 p ; vbi quidem intelligendnm eft, loco fra<5tio^ 

 Jiis l aliam vel maiorem vel minorem locum habere pofle, 

 Ifta autem vis eatenus tantum effedum exerit, quatenus re* 

 uera attritus adeft: quamdiu enim ambo corpora quiefcunt, 

 ob fricflionem nulla plane vis exeritur; fimulac vero attri-* 

 tus contingit, vis illa Ip totum fuum effedum exercet fe^ 

 cundum dire<ftionem motui contrariam. 



III. Quando autem ftatuimus itt ftatu quietis nul- 

 lam adefl^e vim fridionis , hoc tantum locum habere cen- 



fen- 



