) 17^ ( 



dit, quem fupra paragrapho at et (eqq. explicanimus. 

 Verum qiioniam totas motus globi, poflquam per pun- 

 (9:iim K tranfiit, perpetuo fecundiim eandem legem peragi- 

 tur, etiam totus motus in iisdem formulis, quas modo 

 tradidimus, comprehendetur, ex quibus, cum fic 



KS — s — q t — g 1 1 (fin. oj — 5 cof. w) , 

 pofito s-o hinc tempus leperietnr , quo globus iterum defceti- 



dendo ad K perueniet, quod erit- ^ — -, quod tcm- 



g(lin.ciJ— icofw) 



pus duplo maius eft eo, quo ex K ad L vsque defcendendo 



pertigit , atque hoc modo etiam tempns definiri poterit, 



quo globus, ex K furfnm egreflTns, iterum vsque ad prin- 



cipium I pertinget; tantiim enim opus erit poni s~—p. 



Ac fi ad hoc tempus infiiper addatur tempus, quo globus 



ab I vsque ad K peruenit , habcbitur totum tempjs, quo 



poftquam ex I furfum proceffit, iterum ad I reueriitur. 



Exemplum 2. -•■^e 



— , .. %, 53. Ponamus nimc globo in I nullnm motum 



Fig. 9 ' progreriiuum efle impreflum, fed folum motum gyratorium, 



furfum vergentem cum celeritate data angulari —^t ita 



■vt initio, vbi /z:o, fuerir ~zzo ci ^'^^ - ^. Quoniam igi- 



nir flaiim ab initio vis fridionis (urfum tendit, formulae 

 noftrae erunt 



d As — 



^,- r= — fin. w 4- 5 cof. w 



ec 



d d $ a co^.M 



a£ d »» 3k k ^ 



Vnde integrando fit 



^ rr — 2 g r (fin. « — ^ cof. (d) et 



it —^ Tkk > 



vbi 



