-4^.1 ) 211 ( ^?l<- 



normalis M «, eft momentum vis P refpedu puncJli m 

 — P.M«, quod idem momentura quoqiie vi elaflicae 

 fcu expreflioni G (^) aequari debet. Quum igitur hoc 



momentum fit euanefcens, ob M n infinite paruum, erit 

 quoque jf-O» feu radius curuaturae ad pundum M infini- 



tae erit magnitudinis: Principalis autem fallacia, quae H- 

 luftrem d^JIemhen heic in errorem induxit, ex eo origi- 

 nem duxifle videtur, quod exiftimauerit , vim P cum vi 

 elaftica laminae in aequiiibrio efle non pofle, nifi lamina 

 vsque adeo infledatur, vt fiat diredio PM tangens cur- 

 vae elafticae in pund:o M. Quod autem ifta ftippofitio 

 iit fallax , facile apparet, fi laminae elafticae \ m iundam 

 fupponamus virgarn rigidam ;;/M, tum enim nemo dubi- 

 tabit, quin , etiamfi diredio ponderis MP fit obliqua ad 

 hanc virgam , hoc pondus cum vi elaftica in m in aequi- 

 librio fubfiftere qucat, et quum hoc valeat quamcunque 

 longitudmem huic virgae tribuamus , etiam aequiUbrium 

 fubfiftere poterit, dum Mm euadit infinite paruum. Prae- 

 terea quod llluftris d^AIembert aflerit §. ii. Opufculi ci- 

 tati vires elementares fecundum M ;/, mn applicatas cum 

 pondere P in aequilibrio efle debere, minime quidem ve- 

 ritati congruit- requiritur autem vt P in acquilibrio fit 

 cum iftis viribus, quae ex viribus elementaribus coiieiflim 

 fumtis oriuntur, et quas fupra per T et V defignauimus. 

 Si igitur iftae vires elementares quae fiipra nobis erant 

 Vds, Q^d s nunc per P'</x, Qj d s , defignemus, confe- 

 quemur ex §. 3. 



T=:-cof (I)/Q'^x-fin.Cl)/P'^j; et 

 V — -{in.(^f(^ds-\'CoC.(p/?'ds; 



ideoque pro aequilibrio tantum requiritur vt fit 



Dd 2 TT 



