-49| ) 2X3 ( 



rae ad punftum M infinitus , tum vero quoque vis tan- 

 gentialis T zz - ? Cia. <p. 



§. 1$. Quum inftituti noftd ratio non permittat 

 vt IUuftr. d^Alemberf per omnes ratiociniorum Labyrinthos 

 fequamur, quibus ex prima commifia fallacia plures con--, 

 clufiones precarias elicir, tamen praetermittere non poflum, 

 quin obferuem, maxime iniuftam efle iliam ftricfluram II- 

 luftris d^A/embert, qua in §.25. Opufculi cirati arguit Illu- 

 ftres Mathematicos Eulerum et Banlelem Bernoullium in ea 

 fuifle opinrone, quafi momentum ponderis refpedu puncli E, 

 feu P. M G proportionale fit illi quantitati quae llluftri 

 i^Alembert y dicitur. Nam primo demonftrari poteft lllu- 

 ftres hos Mathematicos fupponere P. M G z: G (^)=: V-y i 

 non vero item P. M G rz y iz: (|^) j hunc cnim efle va- 

 lorem ipfius y ex mente Ilhiftris d^Alembert infra demon- 

 ftrabimus. Quaeritur ergo an fit 



P. M G r^ P ( M N - D E ) = G (^) i 

 cft vero ex aequatione pro curua elaftica 

 M N - D E — - tili^^f'2M oh 



MN--^ et DE-^^i^ g;'^-^'-^' , hinc 

 G e) ^ - ^-^^^) , ideoque 



dT — GDyc ' ^^ '^"- 



, ^ = y £C(i-^Dfin.Cp), 



fiet igitur C =: - /j, et P = - G C D =r - A D , vti fu- 



pra §.1.3 qiioqne inuenimus. Quia igitur eft j^ =: ^ , 

 facile patef efte G R (^-|* ) z:^ G, feu quantitati conftar»ti , 



D d 3 vrde 



