decurrera fibrae ventriculi dextri, tum firgulis in fodibu* 

 flexae fuper ventriculum cantinuare', videntur; vt diftinc- 

 tiflimae feparatiflimaeque in hac inferiori ftria fibrae der- 

 tri ventriculi a fibris fint ventriculi finifiri. Denique fac , 

 piur^^s continuare in crena fibras; cum longius tamen non 

 procurrant, fed cito euanescant, infinuando fe inter fibras 

 ventriculi finiftri ; quid obftat , quominus tamen proprias 

 cuiqne ventriculo fibras effie dicas, quae eum agendo con- 

 trahunt, nec quidquam faciuot ad aherius contraiflionem ? 

 etiamfi non fingulae in ipfa crena finiantur, fed paulo lon- 

 gius procurrendo inaequ^lem, aut vacillantem, vel eiiam 

 dubiam et incertam , hanc iineatn infertionis efficerent ? 

 Redius ergo omnino lliujlrls Senactis proptias vnicuique 

 ventriculo fibras extcrnas afllgnauit. Sed in pronitu quo- 

 que, his expofitis argumentis, iconisque, quam in tabula L 

 ^ddidi , comparatione , eflTe aibitror, iudicare, r»on modo,, 

 quaenam illarum fententianim vero fit propior, Ced etiara,, 

 quo fa«flum fit modo , vt Viri magni in ram diuerfas di- 

 fcefferint fententias. S\ enim, vti Winslowus fibras reprae-- 

 fentat externas cordis, marfiipii iftae inftar vnius continui 

 ventriculos binos includerent; qui diftin^flas propriasque 

 (uique ventriculo credere et defcribere potuiffet lUuJiris 

 Senacus ? Qui marfupium fibi commune imaginari potuiflet 

 Winskwusy fi adeo diftindae fibrae eflent, vti Sinacus eas- 

 in iconibus fuis pinxit? 



Vara crenae in fuperiori fuperftcie natura. 



Vt meam vero de crenae buius, vel lincae, vera 



natura, vtriim finitis fibris ventriculi dextri nouisqiie fini- 



ftri fubortis, an aha quacunque ratione oriatur, q«o minus 



vere forfitan communium fibrarum contimiatjo interrupra 



eflTer, 



