„agreftis, aueUanarii, albi, tenui longoque dap^ite,' roftro- 

 „ que velut fuillo donati „ addito; quam detw^minationem 

 iecutus, repugnante quamuis roftri produdi figura, animal- 

 culura Murino generi inferuit BRISSONIVS {qmdr. contr. 

 p. 122. fp. 7.} „ Murem virginianum album „ appellans. 

 Quum ipfiim fpecimen, quod in Mufeo habuft Seba, Am- 

 ftelaedami in CoJlecflione Mercatoris C. P. Merer quondam 

 viderim , de loco Sebae huc referendo et errore Brijfonii 

 dubium nullum effe poteft. Nimis tamen grande citata 

 Sebae icone expreffum eft animalculum , magisiiiie quoad 

 magnitudinem conuenit icon altera in eodem Ihefaiiri Volif 

 mine tab, 4.7. fig. 4. titulo ,, Muris agreftis virginiani, albi " 

 propofita. Fufcam quoque varietatem apud Sebam plane alio 

 loco [thef. vol. 11 tab. 63. fig. 5. p 64, n. 5.) delinea- 

 tam inuenias, quae ibi „ Mus ex Noruegia, cinereo fufcus " 

 appellatur; nouo argumento, quantum faepe in locis nata- 

 libus errauerit Seba. Forte non multo redlius ibi additur 

 animalculum , talparum inftar , erutis fub terra antris vi- 

 vere. 



Incertior fum, numne refel-enda huc quoque fitru- 

 dis illa delineatio „ Muris aranei capenfis " quam Petiu^- 

 rius iconibns fuis inferuit [Oper. vol. I. ct Gazophyl tab. 

 23. mm. 9. Catal. num. 430.) quamque ex eo in Mw 

 ftum Mufeor. [Edit. germ. vol. II. tab. 27. /. 2.) tranftu- 

 lit Valentinus; cuius verum archetypum inter piduras ca- 

 penfes apud Cel. Burmannum vifas, et iam alibi a me ci- 

 tatas , inueni : vnde vere africanum animal indigitari li- 

 quet, quod, fi diuerfum, certe Sorici myofuro noftro fimil* 

 Umura erit. Sed, quum fatis certus fira animal apud ►S'f^fl»7, 



crro- 



