Cum aiitem fit tag. zr 4- , erit cof. — —-^ — , quo fub- 

 (lituto fit 



T 3= fin. (f tH- e) y/J^^TT" 



vbi nctetur efle 



Nunc igitur adhuc fupereft, vt angulum inueftigemus , 

 ex eo, quod fit 



tag. e Z= Hn-.0-^ma_£_ 



Quaerantur hunc in finem duo angiili a et ^ ita compa- 

 rati, vt fit tag. a — A. et tag. ^ zn -*;^^ , et quoniam, va- 

 lorem tangentis anguli fupra et infra perfl(« — Cf) di- 

 videndo , fit 



?y: tag. = (4- -.i:i£_) : ( I -I- -^-. ^^J , 



o ^ a n — cc' ^ ' a n — ec' ' 



crit his nouis anguh's introdudis : 



• tag. ezz:-^^-^ti!ii^ = tag. (a-0 

 ideoque Ozna — ^, vnde poftrema integralis pars fit 



'-p /;ti. r c ^ -4- a — <f ) i/ ' ; g -4- bb 



V ( n — cc)'' -4- + "i 7n c c ) ' . . 



§. 19. Quo antem pateat , quanam praerogatiua 

 praefens methodiis huiusmodi aequationes diflferentiales fe- 

 cundi gradus integrandi, gaudet, praeftabit methodum vul- 

 garem expofiiiffe , qua quaeritur multiplicator ad aequa- 

 tionem propofitam intcgrabilem reddendam idoneus, cuius in- 

 fignis vfus in integratione aequationum differentialii m tam 

 primi quam fecundi gradus ex iis elucet, quae 111. Eulerus 

 in calculo fuo integrali attulit , \bi imprimis de eiusmodi 

 aequationibus agitur, in quibus, vti in noftra propofita, al- 

 tera variabilis cum fuis differentialibus primis et fecundis 

 vnicam dimenfionem non fuperat, quippe ad quas ifta me- 

 thodus praefertim accommodata videtur. 



N a §. 20. 



