arcuum defciiptorum amplitudine peti queanf, in quo qui- 

 dem negotio animum a refiftentia aeris aliisque impedi- 

 mentis abftrahemus , quandoquidem ofcillationes inde ori- 

 vndae iam fatis accurate a Geometris funt inueftigatae.-T 



_, , ,,, §. 2. Denotet igitur in figura puncflum A axem 



Fig. I.' horizontalem, circa quem pendulum quodcunque AG ofi:il- 

 lationes peragat, vbi quidem plannm tabulae verticale efl: 

 concipiendum , ad quod axis A fit normalis, ita vt pen- 

 dulum in hoc plano verticali ofcillationes luas abfoluat , 

 in quo porro concipiatur redla verticalis AB, quae fitum 

 naturalem penduli , in quo acquiefcere poflit , referat ; id 

 quod coniinget , quando centrum grauitatis totius penduli 

 in ilta reda vcrticali A B extiterit. Tum vero angu- 

 lus B A G zz: (^ repraefentet excurfionem maximam , ad 

 quam penduhim in motu fuo ofcillatorio a reda verticali 

 AB vtrinque altcrnatim digiediatur ; ira vt iam nobis in- 

 cumbat tempus dcfinire , quo pcndulum ex fitu obliquo 

 A G ad redlam verticalem A B fit peruenturum , qnippe 

 quod bis fumptum indicabit tempus vnius ofcillationis. 

 Per fe autem manifcftum eft, redam AG, vnde angulus 

 excurfionis B A G ~ <^ aeftimatur, per centrum grauitatis 

 totius penduli ab axe A duci debere. 



§. 3. Sir igitur puncftum G centrum grauitatis to- 

 tius penduli, vtcunquc fuerit compofitum, ac ponatur eius 

 dirtantia ab axe AG—a., tota vero penduli mafia indi- 

 cctur littcra M , qua fimul eius pondus dcfignetur ; vndc 

 vis grauitatis in hoc pcnduhim ita aget , ac fi ipfi in ipfo 

 centro grauitatis G applicata effet vis ir M, in dircdione 

 verticali G H follicitans. Praetcrea vcro principia motus 

 po!hilant, vt innotefcat momentum inertiac totius penduli 

 refpedu axis per centrum grauitatis G dudi et axi gyratio- 



nis 



