-I4i ) 16J ( ^'f^ 



nis A paralleli , quod repcritur , fi fingula penduli de- 

 menta per quadrata diftantiaium fuarum ab ifto axe per G 

 «ludo muJtiplicentur atque omnia ifta produda in vnanQ 

 fummam colligantur. Statuatur igitur iftud momentuni 

 inertiae —Mkk, quandoquidem femper aftignare licebit 

 eiusmodi longitudinem k , vt produdum M k k aequetur 

 fummae omnium memoratorum produdorum elementarium. 

 Cognito autem ifto rrjomento inertiae refpedu pundi G 

 cx Mechaoica conftat , eius momentum inertiae refpedu 

 axis gyrationis A fore —M{aa-hkk). 



§. 4. Confideremus nunc fitum penduli quemcun- 

 qne, qnem inter ofcillandum teneat , vbi reda A G — /j,, 

 cum reda verticali A B conftituat angulum BAG — (Jj, 

 qui igitur eft variabilis , dum a fitu verticali, vbi Cp— o, 

 alternatim vtrinque vsque ad 4)==:^ excrefcere potdfl: , fi- 

 quidem ^ amplitudinem excurfionis maximae denotat. Cum 

 igitur pendulum a fola vi grauitati!- vrgeri ftatuatur , vim 

 fuftineljit centro grauitatis G in diredione vcrticali G H 

 applicatam — M, cuius ergo momenturrf refpedu axis gy- 

 rationis A erit — M <2 fin. C|), cuius aftio tendit ad angu- 

 lum B A G = CP diminuendum. Vnde, fi pendulum ad fitum 

 verticalem AB accedat, eius motus ab ifta vi accelerabitur ; 

 contra vero, fi. pendulnm a fitu naturali recedat, eius mo- 

 tus ab hac vi tantundem retavdabitur j ex qup intelligituj, 

 tain acceifiones qu^m rgceiTiones aequalibus temporibus 

 aolblui debere. 



§, 5. Concipiamus igitur pendulum a fitu naturali . 



AB recedere, et elapfo tempore t peruenifle in fitum AG, pjg j^ 



confedo angulo BAG — (|). Sumamus porro tempus- t in 



jminutis fecundis exprimi, et quoniam pendulum elemsnro 



Aiia xkad. Imp, Sc, Tom. L P, It, Xt tcpi- 



Tab III. 



