ris praeftitam a Te Bruynio fidem nunc , etiam quoad 

 Philandrum iftum , confirmant , quae ex fceleto huius 

 animalis , in fuo genere paulo magis adhuc , quam Did. 

 orientalis , anomali , e lava infula a Dn. van der Steeg 

 BataYiae medico transmiflb, in htteris me docuit Celeberr. 



Cmnper. 



Icones cranii et plantae, ab 111. Viro accuratiffime 

 delineatas , ecce in Tabn/a IX. fig. 4. et S '■, quibus Cel. 

 Caniper lequentia pro illuftratione adiecit. 



Didelphis afintica [Vhllander) in maxilla fupcriorc, 

 fig. 4. ad naturalem magnitudinem duda , dentibus 

 primoribus vtrinquc tribus A — C. gaudet , tertio incifo 

 in C. — quinque molaribus r A. laniariis Tero nuUis. In 

 inferiore maxiila duobus tantum inciforiis , haftatis , mar- 

 ginibus cxterioribus latis , acutis A B. Differt igitur ea 

 ratione valdequam ab Americanis fpeciebus ; etiam pe- 

 dibtis , quorum anteriores in hac nofira orientali fpecie 

 valde breves ct pentadadyli funt ; pofieriorcs vero [Fig. 5.) 

 longi , robufii , duobus exterioribus digitis Qj et L. longis, 

 valentibus i.internis TIVX.TTZ. extenuatis , exiUbus , 

 arfte inter fe vnitis , polJice nullo , quum et manus et 

 plantae quinque digitis gaudeant in omnibus ameiicanis. 

 Diverfae etiam funt colli vertcbrac , quarum fpinae omnes 

 exiguae fuiit in Did. afiatica , licet niimerus dorfalium , 

 lumbariuni et facri vertebraium , cojiarunique difpojitio in 

 Did. Opofjum et afiatica conieniant. 



Vt pedum pofticorum fingularis difpofitio melius 

 intelligatur addit Cel. Camper explicatiouem partium : 

 D F. itaque indicant calcaneum ; E. talum ; F. naviculare ; 

 C F T. os tuneifornie tertiiim , T. medium , R. mains; 



F f 3 G. H. 



