naris pendens ; tum vero ternae noftrae quantitatcs in- 

 cognitae ita referantur, vt fit 



A- — £n- K '^ -4- K* O. -i- K' !)t -i- a e -{- fl K il 4- R U 

 KK23-f-KK'5B3-i-aH.tt) 

 ■ii3c-i-iiK^ + iiK-B 

 ^ = 0-i-KP-+-K'Q-hK'R-f-aS-H^KTH-KU 

 H-KKV"-f-KK'W-f-aKw 

 -l-rX-Hi'KY-i-i'K'2 

 z — ip'\-iK(\-{-iK'v-\-iK^-{-i't 

 ct, fada fubftitutione, ternae aequationes differentiales fe- 

 cundi gradus in totidem partes discerpantur, quot hic oc- 

 currunt diuerfi coefficientes K, K% K*, k etc. dum fcilicet 

 termini iisdem affedi coefficientibus feorfim inter fe aequan- 

 tur. Hoc modo loco ternarum aequationum fundamenta- 

 lium totidem ordines aequationum particularium obtine- 

 buntur, qnas fingulas haud difficulter integrare licebit. 



Hac fcilicet methodo vfus , omnes inaequahtates 

 motus Lunae olim liim perfecutus, in tradatu: Theoria 

 niottium Liinae noua methodo pertra&ata, edito PetropoH 1772, 

 vnde fimul tabulas conftruxi, quarum ope locus Lunae ad 

 quoduis tempus multo commodius et accuratius determinari 

 pofle vidcbatur, quam per ahas tabulas vfu receptas, fi mo- 

 do fingula elemenra, quibus innituntur, ex obferuationibus 

 exquifitifilmis rite determinentur. Interim tamen nonnul- 

 Lis inaequalites non fatis accurate definire licuit, cuius au- 

 tem defet^us cauffa non ipfi Theoriae eft imputanda, fed 

 pctius diflicultati calculi numerici, quem non vltra fextam 

 figuram in fradionibus deciraalibus fum profecutus, cum 

 eum vsque ad oflauam figuram extendere oportuiflet. 



N n a Poft- 



