ideoque (addendo vtrinque a a) prodibit 

 Ponatur breuitatis gratia 



ita Tt fit V z=: X 4- j -4- ^, eritquc z —b"L}l ^ a. *""' 

 Gum igitur fit 



^^jczrf(3Ja-~2:), fiue 



3i>^A:=:2;(3fffl-2s) — -2fl^-^V:H._j_3^^,<y 



T"] 



cnt 



^''jV^^r-aa^-t. 3^^(v-A:) = a'4-3^^j'. 



§. 13. Ponatur brenitatis gratia ?i— 3f, fiuc 

 a^ :=i^b b c, et noflra aequatio tranfibit in Iianc: 



et quia ^/>i=^, erit ^=r*^j quo valore fubftituto ae- 

 quatio noftra erit 



Vnde patet, hanc curvam ad parabolam cubicalem fecun- 

 dam quodammodo referri pofle. 



§. 14. Ad hoc clarius oflendcndnm fit AB nofler Tab. L 

 axis et M pundtnm qiiodcunque in curua, vnde ad axem '"^S- 3- 

 AB duccirur redla MU, ita vt fit aiit^ulus MUB— aa, 

 eritque AU— PM— j' et UM— AP — ;>r. lam cum 

 fit «y — jf -+- >< 4- 3 f , prolongetur re(fla BAl) ita» vt fit 

 AD— 3<r ide<ique DIJ— j^-f 3<r. Nmic cx D ducatur 

 reeta DT, ua vt, MU produda in T, fiat UT -U D, 



B 2 ideoque 



