ideoque T M =r a' ~hy -h 3 <: =: v. Quia iRifur triancu- 

 lum DUT e(l ifosceles, erunt anguU U T D et UDT 

 aequales — 90" — a. Hinc crgo erit 



D U : D T :^ cof. a : fin. 2 a — i : 2 fin. a , 

 ▼nde cum fit AU— ^, capiati:r A F — lAD, eritquc 

 D E = F. F — 2^ ct EV =y-^c. 



Nuuc ex E ipfi UT agatur parallela E F, eritquc 



EU-. FTiz: I : zCin.a; 



qu.ire fi vocemus recflam FT~t\ erit / + f : r — i : 2 fin a, 

 vude coUigitur y -\- c :=: ~ — . 



§. 15. His praemidjs pundlum curuae M refera- 

 mus ad has duas oordinatas: FT — / ct TM— 1', erit- 

 quc aequdtio no!lra ^,*^ - -_lL_' fiue aequatio inter / et v 



nunc erit - z= -^— ,, r^ue 'v' - '' "' ^ . Vndc patet, hanc 



»c — * J/n. a" * Jm. a,- » ' 



curuam recfle vocari parabolam cubicalem fccundam , fi 

 modo applicatae M T ad abfcifTas F T inclinentur angulo 

 FTMzzpo"— a, cui etiam aequalis eft angulus D F E. 

 Atquc ex hac .ncquationc facilc erir curuam quaefitam de- 

 fcrjbcre. 



•j-,!, i^ §, 16. Producamus rcdam FE in infinitum, quam 



iig 4. inOar axis fpcdcmus, ad eiimque ex quouis pundo cur- 

 vae M ducamus re<flam M V ipfi FT par.illelam, vt an- 

 gulus FVM fir 90°— a, critque nunc ablcifla FV — v 

 et applicata V M =:: / , quae per abfcifrim ita dcfiiiitnr, 

 vt fit f — a^y fin. a . V — . Vnde patct fingulis ablcilfis 



FV gcminam rcfpondere applicatam VM-f et VM = -/; 



curua 



