•-^.1 ) '3 ( S-c^- 



curua igitur duobus conflabit ramis in pun<^o T cufpi- 

 dcm conlbtucntibus , vbi reda FV vtrumque ramum tan- 

 git. Ambo autcm rami in infinitum cxcurrcnt, dum fci- 

 licct abfciflae FV in infinitum augentur. 



§ 17, Dcfcripta igitnr tali curua ex aequatlone 

 (j;' -^ 'L5.i-' eius paramctrum voccmus more rolito — f, 



vt fir v'zz.fttj eritquc —l^~f, ideoque czz 



*/ fin.a- 



ita vt ex cognita paramctro / vna cum angulo 90" — «, 

 fub Quo appliccita V M ad abfciffam F V inclinatur, in- 

 nj^tcrcat valor ipfiui) c. Quo nofato capiatur a punfto 

 F interuallum ¥ E — 2 c — '-J-p^^^ ct ex hoc pundo E 



agatur re<?la EB, ita vt fiat angulus VEB— 2a, erit- 

 que haec re^flaEB axis conuerfionis pro traiccftoria , atque 

 curua circa hunc axcm conuerla et (ecundum diredionem 

 axis promota fe inuicem fecabit vbiquc fiib angulo — aa, 

 id quod non parum mirum vidtbitur, cum ad dextram 

 exigua ex ftat portio curuae, quae inuerfa non toti arcui 

 ad finilUam fito occurrere pofTe videtur. 



§. 18. Vt huic dubio occurramus, ex M ducatur 

 reda axi parallcla MS, ita vt fit angulus VSMzrpC-a, 

 erit anguhis SMV— 90°-«, idcoque MS-SV; vnde 

 cum fit V M r ty erit S V = S M z= -i— . Hinc cum fic 

 FV — v, erit intcrualhim FS — v—~ — , vnde ob 



2 111. a ^ 



t — "X^ erit hoc fpatium F S = v - ,~j^~ ^j , quod, dum 

 qnantitas v continuo au^,etur, neutiquam in infinitum ex- 

 crefci potefl, fed potius tandcm accipiet fitum negatiuum. 

 Vnde patet, hoc interuallum non vltra certum terminum 



B 3 vsque 



