ciori, liic adiungam, quae ita eft comparata, vt ad ali* 

 infigiiia inuenta ducere poflc videatur. 



Methodus generalls 

 inueniendi traieftorias reciprocas algebraicas. 



§. ai. Primum igitur obferuo, formulam fimpli- 

 cem ipfo initio inuentam p == ^-^-^» ita late patere, vt 



reliquas magis compofitas, quas exhibuimus, in fe com- 

 plc(ftatur, cum fa<fla euolutione tam numcrator quam de- 

 nominator reducatur fiue ad fummam fiue ad difFcrentiam 

 binnrum formularum, quarum altcra fit fun^flio par, altera 

 vero impar ipfius z. Niinc igitur cum ^ fit etiam func- 



tio impar, faciamus QnziP^, fietquc pzz^^^—l^^, vbi 



q denotat fun<flionem imparcm ipfius z. NeccfiTe igitur 

 e(t vt etiam x fiat fun^flio impar ipfius q, quaniobrem 

 hanc formulam ita exhibeamus: ^^ — '_i~=tJ^, vt denomina- 



tor euadat fundio par ipfius q. 



§. 22. Cum igitur debcat efie 



dx:dy—l - qq:{i -\- qY, 

 flatuamus: 



d X — dS {i - q (j) ct d y — d S [i -\- q)\ 

 eritquc pcr notam fi-rnuil-jrum intcgralium rcdudioncm: 



X — S{i— qq)-\-2jSqdq ct 



y = S{i-i-qY-2jS</q{i-}-q), 

 vbi patot , fundionem 5 cfic debcrc imparcm ipfius q, vt 

 etiani x taHs prodeat fundio. Huc igitur niodo rcm per- 



duximus 



