riim flmplicinima eft talis: x-zz°-^^^±\ qiiippe qiiae for- 

 n-ula, fi luco /> fcnbatur ^ , fu iil^lJ ~ - x. 



§. 43. Hacc autcm formula fcneralior reddi potefl 

 introdiiceiitlo nonam variabiLm i , quae flt f-jncftio quae- 

 cun lue impar ipfips x. 1 um enim fi (tctuatiir /r ^-^-2-^-1-!, 

 quoniam , fi loco p fcribatur ^, qu^ntitas ; abit iii — f, 

 cti.im abfciOa x ab t in — x. Qtio not.ito ponamus pro 

 ronro inltituto f — ^-^~- , vnde fn p — t -\- V [t t -]- i). 

 Qi it igitur eft /) =: ^^, erit dy — tdx + dxV{tt-\- i ) 



idenqiie j — // // jr/d^ jf y (; r -+- I ). Hic autcm cui- 

 dcns eft , fi denotet // ^ jr applicatam curuae obthogona- 

 lcm abfcifTae x r.fpondcntem, tum fax V [t t -^ 1) expri- 

 meie arcum eiusdem curuae. 



§. 44. Sit igitur F T C / F talis curna fuper rc^a. 

 EF per coordinatas orthognn ilcs P T dclcripta, cu us ergo 

 pun(flum C imn)incac inicio ablciflarum A, atque ablc fTae 

 A P zz X rcfpondeat applicata orthf gona'is PT — J t d x j 

 eritque arcus C T — /i/ x V [t t -\- i ) \ quocirca pro tra- 

 iet^toria liinc conilruenda tantum capi dcbet cius appliv-ata 

 obliquangula P M =: j' - 1' T -f C T, et pundum M erit in 

 traiecfloiiii, fi modo / fiicrit fiin(f^io impar iplius x. Vnde 

 pntct, ha;ic nouam curuam ETC/F non ptnitus arbitno 

 roHro rclinqucrc. Quomodo autem ea dcbcuc tffe com- 

 parata haud ditikultcr dcfinictur. 



§. 45. Quoniam enim / efl funeflio impir ipfius .v, 

 euidcus cfi, formulam intcgralem J t d x fore fundionem 



parcm 



